SAXA jaciendi in hostes consuertudo vetustissima

SAXA jaciendi in hostes consuertudo vetustissima
unde a Poetis vix uspiam in conflictibus, iam ab ipsa Homeri aetate, magnorum saxorum iactus omittuntur. Ut Homerum, Virgiliumque iam in partes non vocem, sufficiat unicus e Papinio Statio locus Theb. l. 6. v. 678. ubi de disci exercitatione militari, cui ideo assuesiebant Veteres ut in pugna feliciori successu saxa in hostes rotarent:
Ergo operum fidens, non protinus horrida campi
Iugera, sed caelo dextram metitur, humique
Pressus utroque genu, collecto sanguine discum
Ipse super sese rotat.
Et paulo post, v. 693.
Iam cervix conversa et iam latus omne redibat:
Excidit ante pedes elapsum pondus et ictus
Destituit etc.
Iaciebantur autem non nudâ solum manu, sed et fundis excussa: utrumque tantâ nonnumquam copiâ, ut densitate pluvias imitarentur. Lucan. l. 3. v. 481.
---- nudis evolvunt saxa lacertis
v. 482.
---- ---- ut grandine tecta
Innocua percussa sonant.
Statisu alibi,
---- ---- stridentia fundae
Saxa pluunt etc.
Vide Casp. Barthium Animadversion. ad Statium d. l. et Theb. l. 8. v. 437 In pugnis vero navalibus antennis ad saxorum coniectionem utebantur Vereres, quas κεραίας λιθοφόρους appellabant, ut est apud Diodor. Sic. ubi de pugna Cononis et Callicratidae. Vide Cl. Suicerum Thes. Eccl. et plura hanc in rem supra, voce Lapis.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.